STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH na wypoczynku dzieci i młodzieży organizowanym przez firmę: „Daria Walczykiewicz”

DOKUMENT DO POBRANIA: STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH na wypoczynku dzieci i młodzieży organizowanym przez firmę: „Daria Walczykiewicz”

Podstawy prawne:

  1. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie (Dz.U. z 2021 r. poz. 1249 oraz z 2023 r. poz. 289 oraz 535);
  2. Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o systemie oświaty;

*W rozdziale 9 definiuje pojęcie wypoczynku (np. kolonie, półkolonie, zimowiska) i określa zasady organizacyjne, których muszą przestrzegać organizatorzy;

  1. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 marca 2016 r. w sprawie wypoczynku dzieci i młodzieży; 

*Zawiera szczegółowe przepisy dotyczące organizacji i bezpieczeństwa wypoczynku. 

  1. Ustawa z dnia 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczości na tle seksualnym i ochronie małoletnich;

*Ustawa ta wprowadziła obowiązek posiadania standardów ochrony małoletnich dla podmiotów organizujących wypoczynek. Kluczowe przepisy to: 

Art. 22b: Określa ogólne wymagania dotyczące standardów.

Art. 22c: Wymienia obligatoryjne elementy, które muszą zostać uwzględnione w standardach, takie jak bezpieczne relacje między dzieckiem a personelem oraz procedury interwencji. 

  1. Ustawa z dnia 28 lipca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 1606);
  2. Standardy ochrony dzieci tj. wytyczne dla organizatorów wypoczynku Ministerstwa Sprawiedliwości: 

https://www.gov.pl/web/sprawiedliwosc/standardy-ochrony-maloletnich—wytyczne

I. Kluczowe zasady i standardy.

Standardy ochrony małoletnich organizatora wypoczynku to dokumenty i procedury mające na celu ochronę dzieci przed krzywdzeniem i zapewnienie im bezpieczeństwa podczas wypoczynku. Kluczowe elementy (zasady i standardy) to: 

  • zasada działania w najlepszym interesie dziecka,
  • zakaz stosowania przemocy,
  • nawiązywanie profesjonalnych relacji, dbałość o wizerunek, 
  • edukacja na temat praw i zagrożeń,
  • procedury zgłaszania i reagowania na zagrożenia,
  • Bezpieczeństwo cyfrowe.

Ad 1) Działanie w najlepszym interesie dziecka:

Najwyższą zasadą jest traktowanie dziecka z szacunkiem i uwzględnianie jego potrzeb oraz bezpieczeństwa. 

Ad 2) Zakaz przemocy:

Niedopuszczalne jest stosowanie jakiejkolwiek formy przemocy fizycznej, psychicznej czy emocjonalnej. 

Ad 3) Profesjonalne relacje:

Kadra musi utrzymywać profesjonalną i otwartą relację z dziećmi. Zabronione jest nawiązywanie relacji o charakterze seksualnym lub romantycznym. 

Ad 4) Ochrona wizerunku:

Organizator chroni wizerunek dziecka, a jego upublicznienie wymaga zgody rodzica (lub dziecka, jeśli ma powyżej 16 lat). 

Ad 5) Równe traktowanie:

Wszystkie dzieci są traktowane równo, niezależnie od ich cech, a organizator szanuje różnorodność.

      Ad 6) Bezpieczeństwo cyfrowe:

Organizator musi chronić małoletnich przed szkodliwymi treściami w sieci, takimi jak pornografia, nawoływanie do przemocy czy cyberprzemoc. 

II. Obowiązki kadry pedagogicznej (kierownik pedagogiczny, wychowawca, instruktor sportu i rekreacji, ratownik WOPR).

  • Traktowanie dzieci z szacunkiem i uwzględnianie ich potrzeb. 
  • Stosowanie się do prawa, przepisów wewnętrznych organizatora i własnych kompetencji. 
  • Monitorowanie dobrostanu dziecka i reagowanie na zgłoszenia dotyczące zagrożeń. 
  • Utrzymywanie profesjonalnej relacji z dziećmi i unikanie sytuacji mogących być błędnie zinterpretowane, np. nadmierne pozostawanie sam na sam z dzieckiem. 
  • Nieujawnianie wrażliwych informacji o dziecku osobom nieuprawnionym. 

III. Procedury i edukacja.

  • Procedury zgłaszania: Dzieci są informowane, do kogo mogą się zgłosić po pomoc w razie krzywdy lub innego problemu.
  • Edukacja: Wychowawcy przeprowadzają zajęcia dotyczące praw dziecka, ochrony przed przemocą oraz bezpieczeństwa w Internecie.
  • Informacja dla rodziców: Rodzice są informowani o standardach oraz otrzymują informacje zwrotne na temat ich realizacji.
  • Postępowanie w przypadku krzywdzenia: Organizator ma opracowaną procedurę skutecznego reagowania na przypadki krzywdzenia lub jego podejrzenia.

IV. Obowiązki organizatora wypoczynku. 

  • Wdrożenie standardów: Organizator musi wdrożyć i publikować standardy ochrony małoletnich, dostosowane do specyfiki swojej działalności. 
  • Szkolenie personelu: Wszyscy pracownicy i współpracownicy muszą zostać zapoznani z treścią standardów i zobowiązani do ich przestrzegania. W tym celu podpisują oświadczenie, którego wzór stanowi Załącznik nr 2.
  • Udostępnienie dokumentacji: Dokument powinien być łatwo dostępny dla uczestników, ich rodziców i opiekunów prawnych. 
  • Określenie procedur: Standardy muszą zawierać m.in.
  1. Procedura nr 1: zasady dotyczące bezpiecznych relacji,
  2. Procedura nr 2: zasady korzystania z mediów społecznościowych,
  3. Procedura nr 3: zasady utrwalania i publikowania wizerunku dziecka,
  4. Procedura nr 4: zasady postępowania w przypadku podejrzenia krzywdzenia.

 Ad a) Procedura nr 1: zasady dotyczące bezpiecznych relacji.

Procedura bezpiecznych relacji z dzieckiem obejmuje szanowanie granic i uczuć dziecka, komunikację opartą na empatii i cierpliwości, unikanie przemocy i poniżania, ochronę prywatności oraz dbanie o bezpieczeństwo dziecka w kontekście kontaktów z dorosłymi i innymi dziećmi. Kluczowe jest zapewnienie atmosfery zaufania, gdzie dziecko czuje się akceptowane i bezpieczne, a jego zdanie jest szanowane.

Kluczowe zasady dla dorosłych (kadra pedagogiczna):

  • Komunikacja:
  1. Słuchaj uważnie i odpowiadaj adekwatnie do wieku i sytuacji.
  2. Zachowaj cierpliwość i szacunek, nie zawstydzaj, nie poniżaj ani nie krzycz na dziecko, chyba że jest to konieczne dla jego bezpieczeństwa.
  3. Pozwól dziecku wyrazić opinię i szanuj jego prawo do odmowy.
  • Granice:
  1. Ucz dziecko granic, zarówno jego, jak i własnych.
  2. Unikaj niestosownych zachowań, wulgaryzmów, żartów o podłożu seksualnym, a także wykorzystywania relacji władzy.
  3. W żadnym wypadku nie nawiązuj relacji o charakterze seksualnym lub romantycznym z dzieckiem.
  • Prywatność:
  1. Nie ujawniaj wrażliwych informacji o dziecku (np. stan zdrowia, sytuacja rodzinna) bez jego zgody.
  2. Szanuj prawo dziecka do prywatności; jeśli naruszysz poufność, wyjaśnij dziecku powody tak szybko, jak to możliwe.
  • Bezpieczeństwo fizyczne i psychiczne:
  1. Doceniaj wysiłki dziecka i wspieraj je w rozwijaniu zainteresowań.
  2. Reaguj na każdą formę przemocy lub krzywdzenia.
  3. W kontaktach z dziećmi zachowaj profesjonalizm.
  4. Unikaj zapraszania ich do swojego domu czy kontaktu przez prywatne media społecznościowe.
  • Wsparcie:
  1. Bądź obecny i gotowy do wysłuchania w trudnych chwilach. 
  • Bezpieczne relacje między dziećmi:
  1. Promuj tolerancję i szacunek dla innych, niezależnie od cech indywidualnych.
  2. Zachęcaj do wzajemnej pomocy i troski o siebie nawzajem.
  3. Ucz dzieci, jak reagować, gdy widzą krzywdę, zachęcając do zgłoszenia sytuacji zaufanemu dorosłemu.

Ad b) Procedura nr 2: zasady korzystania z mediów społecznościowych.

Na czym polega zasada? 

Dzieci nie powinny korzystać z mediów społecznościowych (takich jak TikTok, Facebook, Instagram, Snapchat) przed ukończeniem 15. roku życia, choć regulaminy wielu platform dopuszczają zakładanie konta od 13.

Procedura zasad korzystania z mediów społecznościowych ustala jak osoba dorosła – kadra pedagogiczna na wypoczynku – powinna edukować (rozmawiać) dzieci w zakresie  bezpiecznego korzystania z Internetu.

W rozmowie z dzieckiem (uczestnikiem wypoczynku) porusz następujące kwestie:

  1. Unikanie publicznych sieci Wi-Fi.
  2. Korzystanie z urządzenia zabezpieczonego przez skuteczny system antywirusowy.
  3. Zabezpieczanie urządzeń telekomunikacyjnych oraz różnych portali społecznościowych silnymi hasłami.
  4. Zakaz przerabiania zdjęć swoich i innych osób oraz ich publikowanie w sieci.
  5. Zakaz przerabiania i publikowania ośmieszających inne osoby materiałów (teksty, zdjęcia, filmy).
  6. Zakaz używania wulgaryzmów i złośliwego komentowania wpisów i zdjęć innych osób.
  7. Zachowanie dużej ostrożności w publikowaniu swojego wizerunku (zdjęcia, filmy) i informacji o sobie (dane osobowe, dane teleadresowe), ponieważ może to zostać wykorzystane przez inne osoby w niewłaściwy sposób, prowadzić do wyłudzeń, szantaży, przestępstw na tle seksualnym.
  8. Zachowanie ostrożności w publikowaniu postów, które mogą zaszkodzić w przyszłości (używki, przemoc, seks) a także wpisów wyrażających silne emocje, uczucia.
  9. Ostrożność i weryfikacja przeglądanych treści: zakaz klikania w podejrzane linki, reklamy czy wiadomości, które obiecują bogactwo lub zastraszają. Weryfikowanie nadawców i treść przed kliknięciem. 

Ad c) Procedura nr 3: zasady utrwalania i publikowania wizerunku dziecka.

Zgodnie z polskim prawem, podstawą utrwalania i publikowania wizerunku dziecka jest zgoda rodzica lub opiekuna prawnego, ponieważ dziecko poniżej 13. roku życia nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych. Zgoda ta musi być świadoma, odrębna                        i najlepiej na piśmie, precyzyjnie określająca, na co dokładnie się pozwala. Istnieją sytuacje, kiedy zgoda nie jest wymagana, np. gdy dziecko jest jedynie elementem szerszej całości, jak tłum na publicznej imprezie. 

Organizator wypoczynku utrwalając i publikując wizerunek dziecka – uczestnika wypoczynku – kieruje się następującymi zasadami:

  1. Do utrwalenia i publikowania wizerunku dziecka niezbędna jest zgoda rodzica lub opiekuna prawnego.
  2. Zakres zgody: zgoda rodzica / opiekuna prawnego powinna być udzielona na konkretne czynności tj. publikacja na
  • oficjalnej stronie internetowej organizatora kolonie-walczykiewicz.pl
  • oficjalnym fampage organizator na Facebooku,
  • oficjalnym fampage organizator na Instagramie.
  1. Forma zgody: zgoda jest zawsze sporządzona na piśmie, stanowi ona załącznik do umowy uczestnictwa w wypoczynku, jaką zawiera rodzić / opiekun prawny dziecka z organizatorem (*zgoda w formie pisemnej ułatwia to dochodzenie roszczeń w razie sporu).
  2. Dobro dziecka: zgoda rodzica / opiekuna prawnego powinna uwzględniać dobro dziecka i nie może być sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. 
  3. Analiza zdjęć przed ich publikacją: organizator starannie przegląda, analizuje i selekcjonuje zdjęcia / filmy dzieci – uczestników wypoczynku – tak, aby były one „neutralne”, opowiadające historię większej całości (wycieczka, spływ, rajd, konkurs, dyskoteka itp.) a nie dotyczyły pojedynczych jednostek (dzieci). Organizator dba także o to, aby zdjęcia/filmy nie zawierały form/treści obraźliwych lub tych, ogólnie uznanych za nieetyczne.
  4. W przypadku braku zgody rodzica / opiekuna prawnego na publikację wizerunku dziecka, organizator informuję, że w przypadku kiedy „wizerunek dziecka stanowi element szerszej całości to: zgoda NIE jest konieczna! Dzieje się tak gdy wizerunek dziecka jest jedynie częścią większej całości, np. pozowane zdjęcia grupowe wszystkich uczestników wypoczynku, zdjęcia aktywności zbiorowej uczestników wypoczynku (zawody sportowe, spływy kajakowe, rajdy rowerowe, zajęcia taneczne, konkursy itp.) pod warunkiem, że konkretne dziecko NIE jest centralnym punktem zdjęcia. 
  5. Organizator informuje dzieci – uczestników wypoczynku – o tym, że zgodnie z w art. 95 § 1 i 3 k.r.o. Młodzież pomiędzy 13 a 18 rokiem życia może samodzielnie odmówić publikacji swojego wizerunku w mediach społecznościowych, a także wyrazić na nią zgodę.

Ad d) Procedura nr 2: zasady postępowania w przypadku podejrzenia krzywdzenia.

Procedury interwencji mają na celu wspieranie kadry pedagogicznej w realizowaniu prawnego i społecznego obowiązku reagowania w sytuacji podejrzenia krzywdzenia dziecka. Interwencję należy podjąć niezależnie od tego czy krzywdzenie nastąpiło podczas wypoczynku, czy kadra powzięła informacje na temat przemocy mającej miejsce poza czasem trwania wypoczynku (na przykład przemoc występująca w domu rodzinnym dziecka). 

Celem interwencji jest zatrzymanie krzywdzenia dziecka, udzielenie mu ochrony w celu zapewnienia mu bezpieczeństwa.

  1. Osobą odpowiedzialną za prowadzenie interwencji jest kierownik wypoczynku, który, może powierzyć wykonywanie do tego zadania innej osobie.
  2. W przypadku powzięcia przez wychowawcę dziecka na wypoczynku podejrzenia, że dziecko jest krzywdzone, lub zgłoszenia takiej okoliczności przez dziecko lub opiekuna dziecka, wychowawca ma obowiązek sporządzenia notatki służbowej, której wzór stanowi Załącznik nr 4 i przekazania uzyskanej informacji osobie odpowiedzialnej za prowadzenie interwencji. Notatka ma formę pisma lub maila.
  3. W braku reakcji ze strony osoby odpowiedzialnej za prowadzenie interwencji, wychowawca ma obowiązek przekazania notatki służbowej i uzyskanej informacji kierownictwu organizatora wypoczynku.
  4. W przypadku braku reakcji ze strony kierownictwa organizatora wypoczynku, wychowawca ma obowiązek przekazania notatki służbowej i wszelkich informacji właściwemu dla miejsca wypoczynku kuratorium oświaty, a w przypadku wypoczynku organizowanego poza granicami kraju do kuratorium oświaty właściwego ze względu na siedzibę lub miejsce zamieszkania organizatora wypoczynku.
  5. Interwencja prowadzona jest przez osobę odpowiedzialną za prowadzenie interwencji , który w porozumieniu z organizatorem wypoczynku, może wyznaczyć do tego zadania inną osobę. W przypadku wyznaczenia takiej osoby jej dane (imię, nazwisko, email, telefon) zostaną podane do wiadomości kadry, dzieci i opiekunów. Osoba odpowiedzialna za interwencję podpisuje oświadczenie                 o pełnieniu ww. funkcji. Wzór oświadczenia stanowi Załącznik nr 1.
  6. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony osoby odpowiedzialnej za prowadzenie interwencji, nie będącej kierownikiem wypoczynku, wówczas interwencja prowadzona jest przez kierownika wypoczynku.
  7. Jeżeli zgłoszono krzywdzenie ze strony kierownika wypoczynku, a nie została wyznaczona inna osoba do prowadzenia interwencji, wówczas działania opisane w niniejszym rozdziale podejmuje osoba, która dostrzegła krzywdzenie lub do której zgłoszono podejrzenie krzywdzenia.
  8. Do udziału w interwencji można doprosić specjalistów, w szczególności psychologów i pedagogów, celem skorzystania z ich pomocy w trakcie rozmowy z dzieckiem o trudnych doświadczeniach.
  9. Kierownik wypoczynku w porozumieniu z kierownictwem organizatora wypoczynku informuje opiekuna prawnego dziecka o ciążącym na nim obowiązku zgłoszenia podejrzenia krzywdzenia dziecka do odpowiedniej instytucji (prokuratura / policja lub sąd rodzinny lub opiekuńczy, lub najbliższy ośrodek pomocy społecznej). Jeżeli poinformowanie opiekuna dziecka jest sprzeczne z dobrem dziecka lub niemożliwe, odstępuje się od tego obowiązku.
  10. Po poinformowaniu opiekunów zgodnie z punktem poprzedzającym, kierownictwo podmiotu będącego organizatorem wypoczynku w porozumieniu z kierownikiem wypoczynku składa zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa do prokuratury / policji lub wniosek o wgląd w sytuację rodziny do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich, ośrodka pomocy społecznej.
  11. Dalsze czynności są podejmowane przez właściwe instytucje, zgodnie z ich kompetencjami.
  12. Z przebiegu każdej interwencji sporządza się kartę interwencji, której wzór stanowi Załącznik nr 3 do niniejszych Standardów. Kartę załącza się do rejestru interwencji prowadzonego przez organizatora wypoczynku.
  13. W przypadku podejrzenia, że życie dziecka jest zagrożone lub grozi mu ciężki uszczerbek na zdrowiu członek kadry pedagogicznej na wypoczynku, który pierwszy powziął informację o zagrożeniu niezwłocznie odpowiednie służby (policja, pogotowie ratunkowe), dzwoniąc pod numer 112. Po dokonaniu zawiadomienia sporządza kartę interwencji, którą przekazuje osobie odpowiedzialnej za prowadzenie interwencji.

Procedury szczegółowe w przypadku:

  • krzywdzenia dziecka przez osobę dorosłą,
  • krzywdzenia dziecka przez inne dziecko (krzywdzenie rówieśnicze).

Krzywdzenie dziecka przez osobę dorosłą.

  1. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka, osoba odpowiedzialna za interwencję przeprowadza rozmowę z dzieckiem i innymi osobami mającymi lub mogącymi mieć wiedzę o zdarzeniu i o sytuacji osobistej (rodzinnej, zdrowotnej) dziecka, a w szczególności – z jego opiekunem. Osoba odpowiedzialna za interwencję podejmuje starania w celu ustalenia przebiegu zdarzenia, ale także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka. Ustalenia są spisywane w karcie interwencji.
  2. Osoba odpowiedzialna za interwencję organizuje spotkanie/a z opiekunem dziecka (o ile opiekun nie jest osobą stosującą przemoc), podczas którego przekazuje informacje o zdarzeniu oraz o zasadności i istniejących możliwościach skorzystania ze specjalistycznego wsparcia, w tym u innych podmiotu lub służb.
  3. Jeżeli istnieje podejrzenie, że na szkodę dziecka popełniono przestępstwo, osoba odpowiedzialna za interwencję sporządza zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa i przekazuje je do właściwej miejscowo jednostce policji lub prokuratury.
  4. W przypadku, gdy z rozmowy z opiekunem wynika, że nie jest zainteresowany udzieleniem pomocy dziecku, ignoruje zdarzenie lub w inny sposób nie wspiera dziecka, które doświadczyło krzywdzenia, osoba odpowiedzialna za interwencję sporządza wniosek o wgląd w sytuację rodziny, który kieruje do sądu rodzinnego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania rodziny.
  5. W przypadku, gdy z przeprowadzonych ustaleń wynika, że opiekun dziecka zaniedbuje jego potrzeby psychofizyczne lub rodzina jest niewydolna wychowawczo (np. ustalone zostaje, że dziecko opuszcza miejsce zamieszkania bez nadzoru osoby dorosłej, jest często głodne), członek rodziny stosuje przemoc wobec dziecka (rodzic/inny domownik krzyczy na dziecko, stosuje klapsy lub podobnego rodzaju kary fizyczne), należy poinformować ośrodek pomocy społecznej o tym fakcie oraz potrzebie udzielenia pomocy rodzinie. Nadto gdy niespełnianie potrzeb wynika z sytuacji ubóstwa, ma miejsce przemoc i zaniedbanie – należy także powiadomić o konieczności wszczęcia procedury „Niebieskiej Karty”.
  6. W przypadku gdy zgłoszono krzywdzenie dziecka przez członka kadry, osoba ta zostaje odsunięta od wszelkich form kontaktu z dziećmi (nie tylko dzieckiem pokrzywdzonym) do czasu wyjaśnienia sprawy.
  7. W przypadku gdy jest oczywiste, że członek kadry dopuścił się wobec dziecka innej formy krzywdzenia niż popełnienie przestępstwa na jego szkodę i nie zachodzi potrzeba natychmiastowego powiadamiania właściwych instytucji, osoba odpowiedzialna za interwencje bada wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności wysłuchuje osobę podejrzewaną o krzywdzenie, dziecko krzywdzone oraz innych świadków zdarzenia. W przypadku ustalenia, że naruszenie dobra dziecka było znaczne, w szczególności, gdy doszło do dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, należy rozważyć rozwiązanie stosunku prawnego z osobą, która dopuściła się krzywdzenia, lub zarekomendować takie rozwiązanie zwierzchnikom tej osoby.
  8. W przypadku ustalenia, że naruszenie dobra dziecka było znaczne, w szczególności, gdy doszło do dyskryminacji lub naruszenia godności dziecka, organizator wypoczynku może rozważyć rozwiązanie stosunku prawnego z osobą, która dopuściła się krzywdzenia.
  9. Jeżeli osoba, która dopuściła się krzywdzenia, nie jest zatrudniona przez organizatora wypoczynku, lecz przez inny podmiot, współpracujący lub jest wolontariuszem kierownik wypoczynku może wprowadzić zakaz wstępu tej osoby na teren podmiotu. Jeżeli zostanie to uznane przez kierownika za niewystarczające, organizator wypoczynku może zmienić lub rozwiązać umowę z instytucją współpracującą w celu uniemożliwienia tej osobie kontaktu z dziećmi.
  10. Wszystkie osoby, które w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych powzięły informację o krzywdzeniu dziecka lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, wyłączając informacje przekazywane uprawnionym instytucjom w ramach działań interwencyjnych.

Krzywdzenie dziecka przez inne dziecko (krzywdzenie rówieśnicze).

  1. W przypadku podejrzenia krzywdzenia dziecka przez inne dziecko przebywające na wypoczynku należy przeprowadzić rozmowę z dzieckiem podejrzewanym o krzywdzenie oraz jego opiekunem a także oddzielnie z dzieckiem krzywdzonym i jego opiekunem. Ponadto należy porozmawiać z innymi osobami mającymi wiedzę o zdarzeniu.
  2. W trakcie rozmów należy dążyć do ustalenia przebiegu zdarzenia, a także wpływu zdarzenia na zdrowie psychiczne i fizyczne dziecka krzywdzonego. Ustalenia są spisywane na karcie interwencji. Karty interwencji sporządza się odrębnie dla dziecka krzywdzącego oraz krzywdzonego.
  3. W trakcie rozmów należy upewnić się, że dziecko podejrzewane o krzywdzenie innego dziecka samo nie jest krzywdzone przez opiekuna, innych dorosłych bądź inne dzieci. W przypadku potwierdzenia takiej okoliczności należy podjąć stosowną interwencję także w stosunku do tego dziecka.
  4. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko w wieku od 13 do 17 lat, a jego zachowanie nosi znamiona czynu karalnego, należy o zdarzeniu poinformować pisemnie właściwy dla jego miejsca zamieszkania sąd rodzinny lub policję.
  5. Jeżeli osobą podejrzewaną o krzywdzenie jest dziecko powyżej lat 17, a jego zachowanie nosi znamiona przestępstwa, o zdarzeniu należy pisemnie poinformować właściwą miejscowo jednostkę policji lub prokuratury.
  6. W przypadku zgłoszenia/ujawnienia treści nielegalnych, szkodliwych lub nieodpowiednich do wieku, lub w przypadku zdarzeń godzących w bezpieczeństwo dzieci związanych z korzystaniem z Internetu należy:
  • powiadomić opiekuna dziecka skrzywdzonego i dziecka udostępniającego treści;
  • zdarzenie zarejestrować, przeanalizować oraz odpowiednio udokumentować;
  • powiadomić policję/sąd rodzinny w przypadku podejrzenia popełnienia czynu zabronionego;
  • zapewnić bezpieczeństwo i wsparcie dziecku poszkodowanemu.

Plan wsparcia

  1. Wobec dziecka poddawanego krzywdzeniu zostanie opracowany plan wsparcia na czas pobytu na wypoczynku. Dotyczy to sytuacji krzywdzenia przez osoby dorosłe (członka kadry, inne osoby trzecie, rodziców/opiekunów prawnych) oraz inne dziecko. Plan będzie zawierał wskazania dotyczące podjęcia przez kierownika wypoczynku we współpracy z organizatorem wypoczynku działań w celu zapewnienia dziecku bezpieczeństwa, w tym:
  • sposoby odizolowania go od źródeł zagrożenia;
  • wsparcia, jakie kierownik wypoczynku i organizator wypoczynku zaoferuje dziecku;
  • skierowania dziecka do specjalistycznej placówki pomocy dziecku, jeżeli zachodzi taka potrzeba.

2. Plan wsparcia zostanie opracowany z opiekunem dziecka i omówiony z dzieckiem. W przypadku, gdy opiekun jest osobą krzywdzącą dziecko, wówczas plan zostanie opracowany w porozumieniu z rodzicem niekrzywdzącym.

3. W tworzeniu planu wsparcia zostaną wykorzystane możliwości i zasoby organizatora wypoczynku (kadry wypoczynku) oraz włączone (na ile to możliwe i realne przez czas wypoczynku) inne specjalistyczne podmioty takie jak:

  • lokalne ośrodki pomocy społecznej,
  • ośrodki interwencji kryzysowej,
  • poradnie psychologiczno-pedagogiczne,
  • specjalistyczne poradnie rodzinne,
  • ośrodki wczesnej interwencji,
  • ośrodki wsparcia dziennego,
  • środowiskowe centra zdrowia psychicznego dla dorosłych oraz środowiskowe centra zdrowia psychicznego dla dzieci i młodzieży,
  • centra pomocy dzieciom (fdds.pl),
  • ogólnopolskie i lokalne organizacje pozarządowe zajmujące się wspieraniem rodziców i dzieci.

4. Jako uzupełnienie działań należy:

  • przekazać dziecku numer telefonu zaufania 116 111;
  • dorośli mogą skorzystać z Telefonu dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci 800 100 100.

V. Załączniki.

  1. Oświadczenie osoby odpowiedzialnej za prowadzenie interwencji na wypoczynku (o pełnieniu ww. funkcji).
  2. Oświadczenie członka kadry pedagogicznej wypoczynku (o zapoznaniu się z procedurami zawartymi w Standardach Ochrony Małoletnich na Wypoczynku).
  3. Karta interwencji (wzór).
  4. Notatka służbowa (wzór).